Ik kwam aan in het donker. Veel zag ik niet, tot ik het huis van mijn gastfamilie binnenliep. Een kleine, gezellige woning, slecht één verdieping. De stijl doet me denken aan een vakantiehuisje. Veel hout, ook de muren van mijn kamer. Voor de deur staan een paar schommelstoelen onder een zonwerend afdak, stijl Americano.
Elk huis hier is afgebakend met een groot hek, wat ervoor zorgt dat de buitendeur openblijft. Het waaide doorheen heel het huis, ik genoot van het geritsel van al het groen in de omgeving. Een heel intens lawaai. Een lauwe wind, die al verried dat het overdag lekker warm zou zijn. Mijn kamer is klein en gezellig. Een bed, een kast, een tafel. Wat heeft een mens meer nodig? Vlak voor ik naar Costa Rica vertrok, heb ik zo veel mogelijk spullen naar huis gestuurd. Bijna geen juwelen, niet al te veel kleren en geen luxeproducten heb ik bij. Ik wil eens proberen basic te leven, lijkt me eigenlijk wel fijn. Back to the roots. Wat wel goed past bij dit land, dat bekend staat om zijn liefde voor de natuur en ecotoerisme.
Iets waar ik niet naast kon kijken waren de vele religieuze items die doorheen heel het huis terug te vinden zijn. Ze hebben zelfs een soort van klein altaar in de living. En ook ik mag slapen in het bijzijn van het heilige kruis. Ik ben al bevraagd over mijn eigen religieuze overtuiging en gewoonten. Het antwoord daar laat ik jullie naar raden ;) , maar ik heb wel besloten om zondag mee naar de mis te gaan.
De volgende ochtend ontdekte ik de Costa Ricaanse zon, liefde op het eerste gezicht. Helaas zit mijn zonnecrème in mijn verloren koffer, en dus heeft mijn huid een lichtroze blos opgelopen. In de tuin zit een vrij hysterische hond, zo'n fluffy Chinese hond. Ziet er heel grappig uit, maar ik werd aangeraden indien ik mijn hand wil houden, hem niet te aaien. Gelukkig zit hij opgesloten en kan ook in van een boek in de zon genieten.
De straten hier zijn heel oud en verlaten. Ik woon in een plaatsje dichtbij de stad Heredia. Het is hier superrustig. Hier en daar een voetbalveldje waar buurtkinderen samen spelen, veel oude mannen die rustig voor hun huis chillen en mij allemaal groeten. Busstops bestaan uit niet veel meer dan een vervallen afdakje. En de bussen zelf zijn geweldig, gelijkend op de schoolbussen die je in oude films ziet.
Heredia zelf wordt stad genoemd, maar gelijkt niet echt op het westerse concept van stad. Het lijkt meer op een dorp met ruime straten, palmbomen en veel winkels. De shops zelf lijken allemaal heel oud, geen H&M, Zara of andere grote ketens so far. Heel veel kleurrijke eettentjes en oude auto's die door de straten rollen.
Goed veel meer heb ik nog niet gezien. Ik begin woensdag pas te werken, dus tijd genoeg om morgen wat te verkennen. Ik hou jullie op de hoogte!
-
First
impressions, are the nicest. Nothing is known yet, everything still to
be discovered. Exciting. Everything is impressive. No judgements,
just observations.
I arrived in the dark.
Couldn't see mucht, until I arrived at the house of my host family. A
small, cosy habitat, only consisting out of one floor. Build in a
style that reminds me of one of those houses in a vacation parc.
Consisting out of a lot of wood, also the walls of my room. In front
of the entrance door there are some swing chairs, American style.
Each house is surrounded
by a big fence, which makes it possible to leave the front door open.
There was wind blowing through the whole house, I enjoyed the sound
it caused in the surrounding trees and bushes. A very intense noise.
A slightly warm breeze already introduced me to the nice temperature
that I would experience the next day.
My room is small and cosy.
A bed, closet and a table. What more does someone need? Right before
I left for Costa Rica, I send a lot of my belongings towards home.
Almost no juwelery, not too many clothes and no luxury products I
brought. I want to try to live like the people here do, basic life.
Back to the roots.
Could be nice, I think. And it suits well with this nature-loving
country known for its ecotourism.
Something
I couldn't pass without noticing, were the many religious items
spread throughout the whole house. They even have some sort of altar
in their living room. And even I get to sleep in presence of the holy
cross. I have already been asked about my religion and religious
habits. What I answered, I'll let you guys guess, but I did decide to
join them to church some day.
The
next morning I discovered the bright Costa Rican sun, love at first
sight. Unfortunately my sun lotion is in my lost suitcase, so it made
my skin blush. In the garden they have a quite hysterical dog. It's
one of those fluffy Chinese dogs. Looks really funny, but I got
recommanded that if I want to keep my hands, I shouldn't touch it.
Luckily it is locked away, so I can enjoy the garden as well.
The
streets are very old and abandoned. I live in a small place nearby
the city of Heredia. It is extremely calm here. Here and there they
have some football fields where neighbourhood kids gather to play, a
lot of old man chilling in front of their houses, greeting me. I
really like the buses driving along the streets. They remind me of
the schoolbuses in old American movies.
Heredia
is called city, but doesn't strike with the concept of a western
city. It looks more like a bigger village with wide streets, palm
trees and a lot of stores and supermarkets. Real authentic, old
shops. No H&M, Zara or other big chains so far. A lot of
colourful dining places and old cars rolling around the city.
Bueno,
didn't see much more so far. Will only have to start working on
Wednesday, so planty of time tomorrow to discover everything. I'll
keep you posted.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten