Firstworldproblems

Het verkeer

Ik vrees geregeld voor mijn leven op weg naar het kantoor. In Costa Rica zijn er bijna geen stoplichten.
Geen zebrapaden. Soms zelfs geen voetpad, of toch in zeer slechte staat. En auto's zijn er in overvloed. De Tico's (zo noemt de bevolking zichzelf) zijn lieve mensen. Pura vida overal, een glimlach, een buenas dias, hulp bij wat je je maar kan voorstellen. Maar eens ze in hun voertuig zitten, is alle hoffelijkheid plots weg.

Ik vlieg geregeld de lucht in omdat ik opgeschrikt word door getoeter. En toeteren dient voor alles: om te waarschuwen, omdat een bestuurder beledigd is, een gevaarlijke situatie, omdat twee automobilisten elkaar herkennen, en tot slot omdat je hand uitglijdt. Geef toe ze hebben die toeter ook op een ongelukkige plaats gemaakt, zo vlak aan het stuur.

Ik werk in Heredia waar druk verkeer de stad overspoelt. Ik voel me hier echt een dorpskind wanneer ik de straat probeer over te steken. Soms zet ik een paar passen, twijfel dan, keer terug, probeer opnieuw, wordt bijna omver gereden, en tot nu toe, bereik dan uiteindelijk de overkant. Haha, ik weet het ik ben een seutje.

Goed dat ik geen auto kan besturen. Ik zou me niet in deze jungle willen wagen.

-

Regularly I fear my life on my way to work. Here in Costa Rica, there are almost no trafic lights. No zebra crossings. Sometimes even no curbs, or in a very bad state. And cars in abundance, unfortunately. The Tico's (this is how the locals name themselves) are very kind people. Pura vida everywhere, a smile, a buenas dias, and help with everything you can imagine. But once seated in their car, all courteousness is gone.

Very often I get scared to death by the unexpected klaxon of a vehicle. And you hunk your horn for every possible occasion here: as a warning, because you are offended, because you see your friend passing in another car, and last but not least because your hand slipped. You have to admit, the horn is placed awfully close to the steering wheel...

I work in Heredia, where trafic is crazy. I feel like a real village-kid in my attempts to cross the street. Sometimes I walk a few steps, doubt, return and eventually always made it to the other side (so far). Yes, I am a dork.

Really happy right now about not having a drivers license, wouldn't want to throw myself into this traffic jungle!